yelek

 Merhaba;


Yoğun geçen bir haftanın sonuna nihayet geldik. Hafta içi bir türlü ayarlayıp yayın hazırlayamadım. Bugün de sabahın erken saatlerinden bu yana picasadan fotoğraf aktarmaya çalışıyorum, olmuyor. Picasa3 indirdiğimden bu yana bloggerda yayınla butonum işe yaramıyor. Bu konuda bilgisi olan varsa ve paylaşırsa çok memnun olurum. Zaten google+ la da aram hiç iyi değil ama oradan aktarmalı ancak bloğa taşıyabildim fotoğrafları.

Yeleğimin kalıbı burda dergisi aralık 2012 sayısından. Ben cepleri yapmadım. Tela kalmamıştı, kumaş zaten kalın dokuma. Telasızken o cebe bulaşmak akıl karı değildi. Üşendim de tamam, evet :))

manto için diktiğim seyyar yakayı yelekle de kullanabiliyorum. Bu arada yakayı tutturmak için yakaya örme brit ilikler yapıp mantoda karşılıklarına düğme dikmiştim  ama giyip çıkarırken mantodaki düğmeler saçlarıma takılıyor, söktüm ben de geri. Henüz yeni bir işlem yapmadım ama çıt-çıtla içten tutturmayı düşünüyorum. Takılmaz diye düşündüm çıt-çıt, deneyelim bakalım.

Etek uçları, telasız olduğundan jilet gibi durmuyor tabi.

Pervazı ütülerken çok az öne çekerek ütüledim. İnce biye varmış gibi duruşu gözüme daha güzel göründü. Tahmin edeceğiniz üzere, önce kötü ütülemekten oluşan durumun, fırsata çevrilmiş hali bu :)

Düğmeler, mantoyla aynı düğmenin bir boy küçüğü. Mantonun parçalı iliklerinde zorlanınca bunda sadece makine marifetiyle ilikleri açtım.

Arkadan görüntüsü de böyle işte. İki pensle bedene oturuyor. Şimdi sırada, geçen yıl, tam bir acemi cesaretiyle diktiğim manto var. "Bunları yapmayın!" uyarısıyla gelecek yazısı :)

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)

Monto dikişi: işlem tamam! :)

   

Dikisdersi Çiğdem hanımın etkinliği sayesinde 2. mantomu diktim. Gururluyum :)

Hatta Çiğdem Hanım detayları paylaştığı ve biz katılımcıların da paylaşım yapabileceği bir blog açtı. Yine çok işimize yarayacak püf noktalarıyla dolu bir blog oldu. 

Ben, malumunuz üzere dikiş esnasında fotoğraflama özürlü olduğumdan, yeni bloğa katkı sağlayabileceğim durum olmadı maalesef. Hatta bundan önce bir ceket diktim ve çok kararlı bir şekilde fotoğrafladım da. Ceket bitip çektiklerimi de pcye yükleyince gördüm ki sadece ilk aşamada, 2. kumaş katlarına çizgileri aktarırken çektiğim fotoğrafllar işe yarar ve anlaşılır durumda. Diğerlerinin ben bile anlamadım neresine ne yaparken çektiğimi. Üstelik beni çok yavaşlattığı için tekrar denerim diye bir söz vermiyorum. Ben bitmiş hallerini fotoğraflayayım arada kendi öğrendiklerimi de yazıyla paylaşayım sizlerle.

Geçelim mi mantoya?

Tercihim, daha önce belirttiğim gibi 2006 kasım burda dergisinden 108 numaralı model. Bendeki Burdada yakası da kürklü, zaten bana cazip kılan kısım o oldu. Kol ağzına kürk çalışmadım.

Kullandığım suni kürk, gerçeğine çok yakın görünümde. Fotoğraflarda kötü peluş gibi duruyor ama modelimi seçmemin en önemli etkeni önce bu kürkü çok beğenerek almış olmamdı, kumaşı falan ona göre aldım sonradan.

Yakanın kürksüz, kendi duruşu, klasik erkek yaka. Ben üstten dikişi sevmediğim için bu yakada da kullanmadım üst dikiş. 

Kol ağızlarında yırtmaçlar var. İlik açmadım, düğmeleri doğrudan üzerine diktim.

Mantoyu tek kareye sığdıramadım :) ben de 2 fotoğrafı yanyana ekledim beyniniz onu birleştirir isterseniz :)

 Yakanın arkadan görüntüsü yukarıda;

Ben vatka kullanmıyorum, kendi omuzlarım bana yetiyor. Mankenin omuzları benden dar olduğu için onun üzerine giydirince besleme gibi durması o sebepten :)

İlikleri, parçalı ilik yaptım ama kumaş kalın olunca çok iyi oldu diyemem. Astar için kahverengi ipek-saten astar kullandım. Kolları astarlama bittikten sonra elimde bastırıp, astarını da üzerine tutturdum. 

Artan kumaştan da bir yelek yaptım içine, detayları yakında gelir. Fotoğrafları hazır. 

Eksikleri, hataları olsa da kendi diktiğim mantoyu çıkarken hissettiğim özgüven başka bişeyde yok. Ben bu işi seviyorum dostum! :) 

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)