triko triko trikotrikotrikotri kotri kotri ... böyle gider bu :)

Merhaba! Güzel bir hafta diliyorum :)

Dikiyorum ama yazamıyorum konusuna girmeden ve bekleyen en az 10 parça varken hafta sonu dikip daha giymeye fırsat bulamadığım elbisemi paylaşayım siz kıymetli okurlarla.

Bu kadar uzun cümleler mi beni yazmaktan alıkoyuyor acaba? Şimdi farkettim ;)

Kalıp Ekim 2014 Burda dergisinden.
 Kumaş yünlü, triko ve  e n i n e  ç i z g i l i  :) 

Kalıptan farkı, kollar o kadar uzun değil ve kol ağzına doğru genişliyor, 

Bunun dışında kalıpla birebir aynı.

Omuzda fantazi yapmış burdacılar ama bunu öyle bir anlatmışlar ki ben hiç anlamadım. E biçmişim artık geri dönüşüm de yok! Önce düz omuz dikip geçeyim dedim ama sonra çizgi sayarak falan bir şekilde yaptım. Bebek zıbınlarının omuzları gibi olacak zannetmiştim ama benimki öyle olmadı. Ya da  ben bilemedim?! Her neyse, omuzlarda şu an; 2 kat degajeden gelen, 1 kat da arka parçadan gelen olmak üzere 3 kat kumaş var. Neredeyse vatka :)

Önce kolsuz bıraktım. Kol evine biye geçirdim. O halini de fotoğraflasam iyiymiş, bence daha şık olmuştu. Üzerine bir hırka, bir ceket alınca da yakanın bir anlamı kalmıyor diye vazgeçtim, biyeleri söküp kol taktım. Biraz giyeyim de yine çıkarırım kolları sanıyorum. Kollarda ve bedende, kalın çizgiler denk gelmedi diye içime sinmedi zaten.

Mankenin üzerinde biraz besleme elbisesi gibi durdu. Bende daha iyi durduğunu garanti ederim ;)
Bir başka yayının arasına sıkıştırırım kendi üzerimdeki halini de.

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)

abiyeden anladığım bu kadar işte! :)

 Kuzenimin kızının düğünü olacak, Zile'ye gideceğiz. Yani; abiye başlığına girmesi gereken bir elbise dikmeliyim.

Zamanım kısıtlı, cumartesi düğün var, günlerden çarşamba:

-Siyah? 

-I-ıh giymek istemiyorum, yaz düğünü bu!

-Beyaz? 

-Düğünde giyilmez!

-Renkli, uçuş uçuş, şifon? 

-Hayır, daha asil bir şey olmalı.

-Dantel? 

-Şaka mı bu, hiç işim olmaz! 

Şeklinde, kendi kendimle tepişerek gezinirken kumaşçıda, bu maviş uzaktan göz kırptı. Beni al, pişman olmazsın dedi :) 

Aldım tabi almasına da eve geldim, karar veremiyorum. Ön yüzü; kabarcıklı gibi, hafif parlak ve gördüğünüz turkuaz, arka yüzü; mat, pamuklu ve su yeşili. Bana göre her iki tarafı da çok güzel. Biçerken hala kararsızdım, dikmeye başlayınca artık, haydi bakalım, madem abiye dedim, parlakça olsun hem de pamuklu taraf içte kalsın daha sağlıklı dedim ve elbisem, türkuaz rengiyle oluşmaya başladı.

 Kalıbı için kuplu düz elbise ve reglan kollu başka bir elbise kalıbını birleştirdim. Yakayı önce genişçe kayık yaka biçmiştim sonradan V şeklini uygun gördüm. Astarsız bitirdim, yaka ve kol ağzını verev biye ile çevirdim. Daha önce, pervaz-biye çevirmeyi nasıl yaptığımı göstermiştim.

 Yanda, giyip çıkarırken, bel darlığından kurtaracak boyutta gizli fermuar var. Arkada derince ama kapalı yırtmacım var.

 Son zamanlarda Chanel boy en sevdiğim etek boyu oldu. Dönemin moda eğilimleri, ister istemez beğenileri şekillendiriyor, 2 yıl öncesine kadar hayatta giymem dediğim bir boydur oysaki! Daha nelere alışacağım kim bilir :)

İşte böyle, elbisemi yetiştirdim, giydim hatta oynadım bile :)
Güzel kızımızı verdik kocasına, evine uğurladık. Allah mutlu etsin, bir yastıkta kocasınlar.
Darısı diğer bekarlara :)


Sevgiler :)

su

Selam!
Bu mevsim, bir blogcu için hiç uygun değilmiş. Öyle giyin, süslen, fotoğraf çek.... yapılacak iş değil. Artık olduğu kadar, idare edeceğiz birbirimizi, şurada kaç kişiyiz ki zaten :)

Su desenli elbisem, daha önce bazı arkadaşlarda da gördüm gibi hatırlıyorum bu kumaşı. Hatta bir tanesi benimki gibi pamuk- saten, bir başkası da şifondu. Ama kimlerde gördüm hiç hatırlayamıyorum, bağışlayın.

Ben de kalen etek yapayım diye aldım ama çok da giyebileceğim bir şey gibi gelmedi sonra. Madem az giyeceğim onda da üzerine ne giyilecek derdi olmasın, elbise yapayım dedim.

Kumaşı, deseni gereği 85 cm kestikleri için bant için aynı cins, kum rengi parça kullandım.Altta deniz, üstte kumsal oluyor, haliyle ben de güneş  :))

Ön ve arkada 4'er pens var. Arkadan fermuarlı. Dikimi kolay bir elbise oldu. Sadece penslerin tümünde alt uçlarını 2 cm uzattım.

 Kalıp, Burda: 2002/ Ocak sayısından.

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)

Etkinlik: Birlikte elbise dikelim.

Merabaaa, ben geldim :)

Kıymetli dikişsever arkadaşımız dikiş dünyası birlikte elbise dikelim demişti ya. Hevesli terziler olarak "haydi dikelim o zaman!" deyip başlamıştık. Benimki de bitti. Elbisenin dikimindense fotoğraflanması benim için daha meşakkatli olduğundan bugüne kaldı yayınlamak.

Kumaşım çok koyu bir kahverengi keten. Bitter gibi desem azıcık abartmış olabilirim ama  sağlam bir kahve! 

Yine 50'ler akımından. Akıma kapıldım ya artık ne zaman çıkarım meçhul :)

Benim de -yorumlarınıza dayanarak- sizin de beğendiğiniz elbisemde kullandığım gömlek kalıbını bu elbise için de kullandım. Bu kez kolları da dahil ettim, yakayı biraz daha geniş kayık yaka yaptım. Sırta biraz dekolte verdim. Aslında bir 10 cm daha açılmalıydı sırtı ama tekrar söküp düzeltmeyi gözüm almadı. Daha renkli bir kumaştan yeniden dikerim dedim, nasıl olsa bu yaz buralar hep elbise dolacak :)

Torba cep çalıştım. Bu cep için bloglarda defalarca yayın yapıldığı için tekrar girmiyorum yapılışına. Bedeni ince ipek astarla astarladım. Kullanım açısından astara ihtiyaç olmasa da yaka ve sırtın düzgün oması için astarlı çalışmak daha iyi fikir gibi geldi. Etek kloş etek. Mevcut kumaşa model uydurmaca olduğundan etek boyunu çıkarabilmek için tam daireden biraz küçük oldu.

Ben kahverengi- mavi birlikteliğini çok beğendiğim için mavi ayakkabı ve kemerle kullandım. Farklı aksesuarlarla bambaşka görünümler elde edilebilir.

Mankenin üzerindeki de bir keten ceket ama fotoğrafları beğenmedim, yenilediğim zaman onun da yayını gelecek :)

Haydi bakalım, dikkat edin kendinize.Dikiş perilerinize de iyi bakın... Sevgiler :)

50'ler gelmişler :)

 Selam olsun size tüm güzeller!

 Bu yıl gerçekten 50'ler geri gelmiş, hoş gelmiş. Moda konusunda tam olarak benim ait olmak istediğim bir dönem, Kabarık etekler, kayık yaka, Truvakar kol, diz altı etek boyu ve cigarette pantolonlar ve kısa hırkalar ve bedeni saran gömlekler.Ve ve ve devam edebilirim. Saymakla bitmez, bir de bunları tamamlayan sivri burun pabuçlar hepsi tam benlik hepsi. Öyle ki dikişe başlamamın amacı tüm bunlara ulaşmakmış gibi!

Abartıyor muyum? Hayır hayır, ben bu fotoğraflardaki siluetlerin hastasıyım. Kesin bilgi :)

Sonunda diktim, çok sevdiğim o döneme ait bir elbisem oldu, mutluyum. Hani çocukluğumuzda bayramlıklarımız başucumuzda uyuduğumuz günler vardı ya! Hah işte bu elbise bana tam olarak o hissi yaşatıyor. Yaklaşık 2 ay önce dikip hala giyememiş olmamın da bunda etkisi var mutlaka :)

Kumaş, pamuk saten tokluğunda. Mat, hafif esneyebilen bir tür. Eteklerdeki o kabarık duruşu tok kumaş sayesinde tam istediğim gibi oldu. 

Elbise yapmaya karar verince, bedeni kestikten sonra kalan kumaşa simetriyi koruyacak şekilde bel ölçüme göre pile verdim.

 Pileler biraz daha derin olsa daha kabarık bir eteğim olurdu o zaman daha da çok severdim ve muhtemelen tüm yazı bu elbiseyle geçirebilirdim. İyi ki kumaşım azmış. Ah pollyanna! kulakların çınlasın :) 

Arkadan upuzun gizli fermuarı var. Bu fotoğrafın amacı fermuarı göstermek değil, simetriye dikkat çekmek tabii ki!  Fermuarın alt bitişinden sonra 2-3 cm kadar dikişle kumaş katına kadar sıfırladım. Eteğin arka ortasında dikiş yok yani. Sadece yanlardan dikişli. Torba cep yapabilirdim, yapmadım. Yok bu kez üşengeçlikten değil. Eteklerim zaten havalı ya (<3) bir rüzgarla iyice havalanmaya müsait. Ellerim cebimde olursa kurtaramam diye cepsiz :)

Kalıp olarak pensli bir gömlek kalıbını kısmen kullandım. Yaka ve kol ağızlarını kendi kumaşından verev biye ile temizledim. Etek ucunu düz makine dikişi ile kapattım.

 Şaşı değilim, karşımdaki aynadan elbiseme bakıyorum :)
Ha bir de şapka ve eldivenler de geri dönsün istiyorum. Evet şu an tek arzum bu! :))

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)

Hatırlar mısınız bir arı maya vardı eskiden? .. Merak etmeyin hâlâ var :)

Haftaya renkli, canlı, sarı bir başlangıç yapalım mı?

Bal arısı olmak istedim ben, kimse için sakıncası yoksa oldum bile :) 

İnce triko kumaşımın sarısı çook uzaktan kilitlenmeme sebep olacak kadar canlı bir sarı. Hani kumaş almayacaktım ya ben çok kararlıydım. Hem sarı hem çizgili  hem de triko olunca, yemin de yalan oldu haliyle. Kırmızı çizgilisini de aldım, pişman değilim! Şimdi madem aldım, aldığımı hemen dikmeliyim takıntısı başladı. Kumaş yığını artmayacak ya! Artık kimi kandırıyorsam :)

Bu enine çizgiliyle aşk yaşadığım söyleniyor, doğrudur. Seviyorum. Gördüm mü elim ona gidiyor. Hatta şöyle siyah- beyaz enine çizgili güzel bir pantolonluk kumaş bulsam diye hep bakınıyorum, henüz denk gelmedi.

     Triko dikerken, baskı dikişlerini çift iğneyle yapıyorum. Diğer birleştirme dikişlerinde en dar ayarda zig-zag dikiş, esneme payı sağlıyor bir miktar. Kollar için yedirme büzgüsü hiç yapmıyorum onun yerine omuz başına doğru olan yerde kol evini esneterek dikiyorum.

    Omuz dikişlerinde mutlaka ama mutlaka esnemeyecek bir şeritle birlikte dikiyorum. 0,5 cm eninde saten kurdele olabilir bu veya vual kumaştan verev kestiğim biyelerle omuz dikişlerini kaplıyorum. Aslında biyeli daha temiz bir dikiş olsa da tembelliğime denk gelmişse kurdele daha kolay geliyor. Kaytarmaya meyilli bir yapım var, bundan da pişman değilim :)

Diktiğim elbisede hiç detay yok, daha önce paylaştığım penye ev elbisemle aynı model. Tek fark o kayık yakalıydı buna siyah düz trikodan hafif degaje bir yaka ekledim. Siyah parça istediğim boyutta bir yaka yapmaya yetmeyince triko bir kaşkolümü kullanarak daha hacimli hale getiriyorum. İlk fotoğraflarda kaşkollü halini gördünüz zaten.

Hiç bu kadar uzun eteğe alışkın değilim aslında. Dur bakalım bir iki giyer keserim muhtemelen boyunu. O halini de yayınlarım iyi olursa ;)

Dikiş periniz yanınızda olsun! Sevgiler :)

yazdan kalan keten elbise

     Günaydın :)

 Yazın bitmesini kabullenemiyorum sanırım. Kış çocuğu olmak kış mevsimine bir sempati duymama yetmiyor maalesef. Yaza hızla veda ettiğimiz bu günlerde son bir sıcak hava hatırası olsun istedim bugün. Muhtelif çember ve dairelerle bezeli bu kumaşım keten. Kalıp yine burda dergisinden, 1999 mart sayısından. Daha önce bu yazımda kullandığım kalıp. 

    Ben yine fermuarı yana aldım. Etek ucu için kumaşın dairelerini aplike ettim.  Aplikelerin kenrlarından sık ayarda zig-zag dikişi geçtim. Biçerken, büyük daireler popo/ göğüs üzerine gelmesin diye bir hayli dikkat ettim. Bunu kesinlikle tavsiye ederim çünkü tamamen bitmiş bir giysi , bir bakıyorsunuz desenlerin yerleşimi yüzünden giyilemez hale gelmiş! Emeğimiz boşa gitmesin değil mi?

Dikiş periniz hep yanınızda olsun ! Sevgiler :)

penye ev elbisesi

     Serin ötesi artık soğuk denebilecek bir hafta sonundan merhaba;

Ben henüz sonbaharın geldiğini fikren kabul edememişken havaların sanki kışmış tadında soğuması da üzerime alınmayayım ama tam dalga geçer gibi oldu! Bulduğum her sıcak ortamda mayışma moduna girdim bile. Soğuğa yenilmeyeyim işime bakayım ben dedim, bloğa geldim. Günün konusu penyeden dikilmiş, yumuş yumuş bir ev elbisesi; 

     Desenini çok beğenerek almıştım bu penye kumaşı. Tulum dikmekti ilk düşüncem, yumuşacık bu kumaşın ev elbisesi olarak tulumdan daha çok işe yarayacağına karar verdim ve diktim. Kalıp olarak penye bir tuniğimi kullandım. Penyenin elastikiyetine, sadece giyip çıkarırken ihtiyaç duyacağım bollukta yaptım. Parçaları  dar aralıklı zig-zag dikişle birleştirdim. Yaka, kol ağzı ve etek ucunu çift iğne ile çevirdim. Oldukça başit çalıştım, yaka pervazı falan yok. Bu günlerdeki gibi havalar serinlediğinde eve gelir gelmez üzerime geçirdiğim, son derece rahat, ılık tutan, severek kullandığım bir elbisem oldu.

 

Dikiş periniz hep yanınızda olsun ! Sevgiler :)

ilhamlık

     
      Günaydın; günümüz aydın olsun :)


Bottega Veneta yapmış bu elbiseyi. Ben de istiyorum,. Yapıcam da haber vereyim dedim.  :)

karıştırmaca

     

     Dün yukarıdaki fotoğrafı yayınlamıştım ipucu olsun diye; bugün kendi elbisemle buradayım. 

     Elbisenin kumaşı kendinden muhtelif çizgilerle desenlenmiş olan ince pamuklu bir kumaş. Kalıp 1999- mart sayısına ait 102 numaralı model. Dikimi keyifli bir kalıp, etek ucunda uyguladığım hareket 2006- haziran burdasının 117 numaralı modelinden ilham aldı. Dikiş esnasında kalıptan farklı olarak yandan gizli fermuar çalıştım. Arka ortadan bir miktar daraltma yapmam gerektiği için fermuarı düzgün oturtamayabilirim diye işin kolayına kaçtım. Yaka ve kolları pervazla çevirdim. 

 

     Güzel kalıp, kullanışlı elbise, sandalet, spor pabuçla pazar kahvaltısına da giyilir, daha şık pabuç ve biraz aksesuarla resmi olmasa da daha ciddi ortamlara da uyar.

Dikiş periniz hep yanınızda olsun ! Sevgiler :)

fragman :)

   Paylaşmak için hazırlıklarını yaptığım elbisenin fragmanı olarak kabul eder misiniz? :) 

 Burda dergisi 1999 mart ayına ait 102 numaralı elbisenin, 2006 yılı haziran sayısında yayınlanan etekten ilham almış hali ve beyaz değil lacivert gelecek.

little black dress

    

Küçük siyah elbise dikmeden blogger olamazsın dediler, hemen karıştırdım eskileri bir macerası da olan bu elbiseyi seçtim bugün için.
      Yine geçen yıl diktiğim bir elbise. Oldukça basit hazırlanan ve küçük oyunlarla şıklaştırılan bir  parça. Kumaş, mutlaka bilirsiniz, kendinden üzerinde ince transparan fırfır şeritleri olan jarse. Tam bir silindir gibi diktim  tek birleşme dikişini sağ ön taraftan yaptım. yaka için ön ve daha derin olacak şekilde arkada V şeklinde açtım. Yaka, kol ve etek ucunu açık bıraktım çünkü  sadece 1 kez giyilecekti hoş etek ucu için zaten başka türlü olmaz ama kol evi ve yakayı pervazla temizlesem daha temiz iş çıkardı, burada tamamen kumaşın bana verdiği yetkiye dayanarak kaytardım diyebilirim :)
      Tahmin edileceği üzere tüm elbisedeki tek dikiş boşuna öyle sağ bacak üzerine denk gelmedi, güzel ve derin bir yırtmaç amacına taşıyacaktı elbiseyi;  amaç, hikayeli elbise falan derken tam olarak burada belirtmeliyim ki öyle gizemli bir durum yok, biz sadece tango dersi almaya başlamıştık kocamla, salonlarda arjantin ateşi yakacaktık güya öyle bir heves! yaklaşık 5 dersten sonra hocamız bizi kovaladı, bütün grubu yani, ders saatleriyle çok oynuyoruz diye :)  Kesinlikle haklıydı ama ben arjantin ateşimi dans kursundan kovulan biri olarak fazla tutamadım, söndü. Aslında sanki bir yetenek vardı ama...!
      Üzülmüşüm demek ki bak yeni yeni çıkıyor ortaya hisler, terapi gibi bir şeymiş blog! 
      Velhasıl-ı kelam; yırtmacın başlangıç noktasına kumaşın kendisinden yaptığım gül benzeri ve uzun sallantıları olan bir ŞEY (bir ismi yok galiba bunun ya da aklıma gelmedi!) tutturdum. Oldu, Olmuştu yani kurstaki diğer kızlar çok beğenmişlerdi.

 Hey gidi dans ayakkabılarım! Nasıl bayılarak almıştım pistlerde fırtına gibi esip kuğu gibi süzülürken giymek için...amaaan olsun caddelerde de olsa hala aynı keyifle giyiyorum  :)

     Dikiş periniz hep yanınızda olsun !
     Sevgiler :)